بیست و یکم فروردین 1387
سیب قلبم را
در جاذبه ی نگاهی کشف کرده ام
که پایم را از گلیمم درازتر
که دست از پا درازتر
شمعی که دل به خورشید بسته است
اعوذ به تنها یی ام
مِن شرِّ جمعی
که عشقشان لافیست مختص لحاف
من با تصویر خودم زنده ام
و با تصوری که از تو دارم
و فکر میکنم
حق مسلم این است
که ریه هایم پر از بوی پرتقال باشد
و نگاهی که جاذبه ی سیب را
اعتراف میکند
